20 mei 2026
Waterbatterij soorten: de vijf types eerlijk uitgelegd
Onder de term waterbatterij vallen in Nederland minstens vijf totaal verschillende technieken die op het eerste gezicht weinig met elkaar te maken hebben. Op deze pagina trekken we de vijf varianten scherp uit elkaar, zodat je nooit meer in verwarring raakt tussen wat een aanbieder bedoelt en wat je werkelijk krijgt. Je leest over klassiek zoutwater met failliete fabrikanten, het opkomende natrium-ion, een thermochemische variant voor warmte, een wateraccu voor warm tapwater en de vanadium flow batterij die recent in het nieuws kwam. Per type lees je wat het opslaat, voor wie het bedoeld is, hoe ver de techniek is, en hoe je herkent welke variant iemand voor ogen heeft. Een eerlijke landkaart van een verwarrend begrip.

De vijf totaal verschillende technieken op een rij
Wie zoekt naar een waterbatterij, komt op een ander spoor uit dan iemand die zoekt naar een wateraccu, en weer een ander spoor dan iemand die zoekt naar een vanadium flow batterij. Toch worden deze drie en nog twee andere termen in het Nederlandse gesprek vaak onder dezelfde noemer geschaard. Het woord waterbatterij heeft in de praktijk geen scherpe technische betekenis, maar fungeert als een verzamelterm voor verschillende systemen waarin water op de een of andere manier een rol speelt.
Op deze pagina trekken we de vijf belangrijkste varianten scherp uit elkaar. Per type behandelen we wat het opslaat, hoe het werkt op hoofdlijnen, voor wie het bedoeld is en wat de huidige beschikbaarheid in Nederland is. Het doel is niet om de techniek af te kraken of de hemel in te prijzen, maar om je een werkbare landkaart te geven die je in elk gesprek met een verkoper of installateur kunt gebruiken. Wie deze vijf scherp voor ogen heeft, prikt moeiteloos door verwarrende terminologie heen.
Aan het einde van de pagina geven we een korte vergelijking op hoofdpunten en een set vragen die je kunt stellen om uit te vinden welke variant een aanbieder eigenlijk bedoelt. Tot slot kijken we kort wat dit alles betekent voor wie vandaag stroom in zijn eigen woning wil opslaan. Spoiler: voor de meeste Nederlandse huishoudens komt het pragmatische antwoord van buiten de waterbatterij-familie, maar dat is een conclusie die je het beste zelf trekt na het lezen van het overzicht.
Waarom dit onderscheid belangrijk is
De vijf technieken die onder de term waterbatterij vallen, hebben elk een ander doel. Sommige slaan elektriciteit op die je later kunt teruggeven aan apparaten of het net. Andere slaan warmte op voor douchen of verwarming. Functioneel zijn dat twee compleet verschillende productcategorieen, ook al klinkt de naam waterbatterij hetzelfde. Wie zoekt naar stroomopslag en ergens een wateraccu krijgt aangeboden, koopt iets wat niet bij zijn vraag past. Dat is geen klein detail, maar het verschil tussen een investering die werkt en een die teleurstelt.
Er is ook een verschil in doelgroep. Een aantal varianten is voor particulieren bedacht, andere zijn voor industriele toepassingen of grootverbruikers gemaakt. Voor een rijtjeshuis is een industrieel formaat simpelweg te groot, en voor een groot bedrijf is een kleine consumentenoplossing te beperkt. Het type dat in een nieuwsbericht wordt besproken, hoeft dus niet het type te zijn dat in jouw situatie past, ook al heet het hetzelfde. Een goede landkaart helpt om dat onderscheid meteen te maken.
Er is verder een verschil in beschikbaarheid. Sommige varianten zijn historisch aanwezig geweest maar nu vrijwel uit de handel, andere zijn in volle ontwikkeling maar nog niet als afgewerkt consumentenproduct beschikbaar, en weer andere zijn alleen voor zakelijke afnemers te koop. Een productpagina die spreekt over een waterbatterij voor woninggebruik, moet je dus altijd toetsen op wat er feitelijk wordt geleverd, of het wel of niet om een experimenteel product gaat, en wie de garantie ondersteunt.
Tot slot is er een commercieel motief om de termen losjes te gebruiken. Waterbatterij klinkt aantrekkelijk en duurzaam, en juist daardoor wordt het soms breder ingezet dan technisch klopt. Een aanbieder die de termen zoutwater, natrium-ion, wateraccu en waterbatterij door elkaar gebruikt zonder onderscheid, geeft daarmee een signaal om kritisch door te vragen. Niet om de partij meteen af te schrijven, maar om uit te vinden of jullie wel hetzelfde bespreken.
Type 1: klassieke zoutwater thuisbatterij
De oudste betekenis van een waterbatterij is een klassieke zoutwater thuisbatterij, ook bekend onder de afkorting AIB. Dat staat voor aqueous ion exchange battery. Het systeem heeft een elektrolyt van zout opgelost in water, waardoor er twee elektroden hangen. De positieve elektrode is doorgaans van een mangaanverbinding, de negatieve van een materiaal op basis van koolstof en fosfaat. Bij laden en ontladen bewegen natriumionen door het waterige elektrolyt heen en weer.
De sterkste eigenschap is de absolute onbrandbaarheid. Water kan niet branden, dus er is geen risico op thermische runaway zoals bij klassiek lithium-ion. Daarnaast bevat het systeem geen giftige stoffen en kan het volledig leeg zonder schade. De levensduur is uitzonderlijk lang, met fabrikantenclaims van twintig jaar of meer. Voor wie veiligheid en duurzaamheid bovenaan zet, was dit lange tijd een serieuze keuze.
De keerzijde zit in gewicht en formaat. De energiedichtheid is laag, dus voor dezelfde capaciteit is een zoutwaterbatterij veel zwaarder en groter dan een lithiumsysteem. Modules van een paar kilowattuur kunnen al ruim boven de honderd kilo wegen. Dat heeft directe gevolgen voor de plaatsing, de ondergrond en de noodzaak van een installateur. Voor wie weinig ruimte heeft, valt deze techniek snel af.
De grootste uitdaging vandaag is de beschikbaarheid. De bekendste fabrikanten zijn weg. Het Amerikaanse Aquion, een van de pioniers, ging als eerste failliet. Daarna volgde het Oostenrijkse BlueSky Energy dat de techniek onder de merknaam Greenrock verkocht. Beide bedrijven bestaan niet meer in hun oorspronkelijke vorm. Wat er nog van klassieke zoutwatersystemen op de markt is, komt uit restvoorraden of tweedehands. De garantievraag is daarmee een belangrijk punt: wie staat in voor service als de oorspronkelijke fabrikant er niet meer is?
Type 2: natrium-ion thuisbatterij
De tweede variant is de natrium-ion accu, ook wel sodium-ion of Na-ion genoemd. Hier zit de verwarring in de naam: natrium komt uit zout, dus mensen verwachten een waterig systeem. Dat klopt niet. Een natrium-ion accu bevat geen water. Het elektrolyt is droog, en de opbouw lijkt sterk op die van een lithium-ion accu, alleen worden natriumionen gebruikt in plaats van lithiumionen.
Het grote pluspunt is dat natrium-ion onafhankelijk is van lithium en kobalt. Natrium komt overal in de natuur voor en is geen schaarse grondstof. Dat maakt de techniek strategisch interessant voor Europa, dat minder afhankelijk wil zijn van Aziatische toeleveringsketens. Daarnaast presteert natrium-ion goed bij lage temperaturen, waar lithium juist moeite mee heeft, en is het brandrisico lager dan dat van klassiek lithium-ion al niet zo absoluut nul als bij waterige zoutwater.
Voor de Nederlandse consument is natrium-ion echter nog amper als afgewerkt thuisproduct te koop. Grote fabrikanten zoals het Chinese CATL produceren al cellen op industriele schaal voor elektrische auto's, en grootschalige stationaire opslag begint te volgen. Maar de stap van industriele cel naar een gecertificeerde, afgewerkte thuisbatterij met behuizing, omvormer en Nederlandse installatie-ondersteuning vraagt nog tijd. Wie kan wachten en bewust zonder lithium wil, kan de markt blijven volgen.
Doe-het-zelvers kunnen vandaag al losse natrium-ion cellen kopen via gespecialiseerde leveranciers en daar zelf een opstelling mee bouwen. Voor het overgrote deel van de Nederlandse huishoudens is dat geen realistisch pad, omdat het buiten garantievoorwaarden, verzekeringsregels en installatieprotocollen valt. Voor het overgrote deel van de Nederlandse huishoudens is natrium-ion daarom een techniek voor de toekomst en niet voor vandaag.
Type 3: thermochemische zoutbatterij
De derde variant valt eigenlijk buiten de batterij-categorie zoals de meeste mensen die kennen. Een thermochemische zoutbatterij slaat geen elektriciteit op maar warmte. Een zout neemt warmte op door een chemische reactie met water of waterdamp, en geeft die warmte later weer af wanneer de reactie wordt omgedraaid. Het systeem is bedoeld voor verwarming en warmwatervoorziening, niet voor het voeden van apparaten.
Toch wordt deze techniek geregeld in een adem genoemd met de andere waterbatterij-varianten, met name in artikelen over duurzame energieopslag. Dat is begrijpelijk omdat water en zout beide centraal staan in de werking, maar het maakt het beeld voor de gemiddelde lezer wel verwarrend. Wie hoort over een zoutbatterij in de context van warmteopslag, moet beseffen dat dit functioneel iets compleet anders is dan een batterij die stroom levert.
Voor woninggebruik is een thermochemische zoutbatterij in Nederland een nichetoepassing. Er zijn pilotprojecten en onderzoeksopstellingen, vooral in samenwerking met onderzoeksinstellingen, maar als afgewerkt consumentenproduct vind je hem nauwelijks. Wie warmte wil opslaan op een schaal die past bij een rijtjeshuis, kijkt eerder naar een eenvoudig warmwater-buffervat, ofwel het type vier in dit overzicht.
Type 4: wateraccu of warmwater-buffervat
De vierde variant is wat in Nederland onder de naam wateraccu wordt verkocht. Het is een geisoleerd vat met warm water, gevoed door stroom van zonnepanelen of het net. Een verwarmingselement zet de elektriciteit om in warmte, en die warmte wordt vastgehouden in het waterreservoir, soms wekenlang. Wanneer je warm water nodig hebt voor douchen of verwarming, tap je het af.
Wat een wateraccu kan, is voor de gemiddelde Nederlander makkelijk te begrijpen. Het is een grote thermosfles voor zonnestroom omgezet in warmte. Wat het niet kan, is elektriciteit teruggeven aan je apparaten of het net. Een telefoon opladen, een wasmachine laten draaien of stroom terugleveren aan de energieleverancier: dat gaat niet. Het systeem levert alleen warm water of warmte voor de cv-ketel.
De verwarring ontstaat omdat de naam wateraccu een stroombatterij suggereert. Sommige aanbieders versterken die suggestie onbedoeld door het systeem te positioneren als duurzame opslag, zonder helder te maken dat het om warmte gaat. Wie zonnestroom wil bewaren voor zijn apparaten en in een wateraccu-aanbieding uitkomt, raakt op het verkeerde spoor. Voor wie veel warmwatergebruik heeft en zonnepanelen, kan het systeem juist heel zinvol zijn, maar dan voor het juiste doel.
De beschikbaarheid van wateraccu's in Nederland is goed. Er zijn verschillende aanbieders met afgewerkte producten, met prijzen die afhangen van capaciteit en installatie. Het is een productcategorie die in verwarmingstechniek thuishoort en niet in elektriciteitsopslag. Wie de twee uit elkaar weet te houden, kan beoordelen of het past bij wat hij zoekt of niet.
Type 5: vanadium redox flow batterij
De vijfde variant is de vanadium redox flow batterij, de techniek waar recent veel Nederlandse media-aandacht voor was. Het werkt anders dan alle voorgaande varianten. Er zijn twee aparte tanks gevuld met een vloeistof waarin vanadium is opgelost. Tussen de tanks zit een stack met een membraan. De vloeistof uit beide tanks stroomt langs dat membraan, waarbij natriumvrije lading wordt uitgewisseld die in de ene vloeistof in en uit de andere uit een hogere ladingstoestand brengt. Daarmee wordt stroom geleverd of opgeslagen.
Het grote voordeel van een flow-systeem is dat capaciteit en vermogen apart op te schalen zijn. Meer capaciteit krijg je door grotere tanks, meer vermogen door een grotere stack. Bij conventionele batterijen zit alles in dezelfde cel en moet het hele systeem groter worden om meer op te slaan. Daarnaast is de levensduur uitzonderlijk lang, met fabrikantencijfers van tien- tot twintigduizend cycli zonder noemenswaardige slijtage. En het elektrolyt is op waterbasis, dus onbrandbaar.
De keerzijde is de schaal. Een vanadium flow batterij vraagt veel ruimte vanwege de tanks, weegt fors door het gevulde vloeistofvolume, en is vooral rendabel bij grotere capaciteiten. Daardoor is het type primair gericht op bedrijven, MKB en grootverbruikers. Een productiebedrijf met netcongestieproblemen, een zonneweide-eigenaar die zijn opwek wil bufferen, of een netbeheerder die een wijk wil ontlasten: dat zijn de typische afnemers. Voor een particulier in een rijtjeswoning past de schaal niet.
De Nederlandse media-aandacht rond deze techniek komt vooral uit een Brabants innovatiekluster, waar een jonge ondernemer met een eigen toepassing van vanadium flow naar buiten kwam. Het verhaal sprak landelijk aan en bracht de term waterbatterij in het bredere gesprek. Belangrijk om te onthouden is dat het bijbehorende product zich richt op zakelijke afnemers en niet op huishoudens. Lezers die het nieuws oppikken en denken aan een systeem voor hun eigen woning, lopen tegen die nuance aan zodra ze verder zoeken.
Wat je hieraan hebt
✔️ Je herkent direct welke van de vijf technieken iemand bedoelt als hij over waterbatterij spreekt
✔️ Je weet welke varianten stroom opslaan en welke warmte, en waarom dat verschil cruciaal is
✔️ Je begrijpt welke varianten voor particulieren bedoeld waren en welke voor bedrijven
✔️ Je weet welke fabrikanten relevant zijn en welke failliet zijn gegaan
✔️ Je herkent een aanbieder die de termen door elkaar gebruikt als een reden om door te vragen
Zo pak je het slim aan
Wil je gericht uitvinden welke variant een aanbieder bedoelt, dan helpen de volgende vragen.
- Vraag eerst of het systeem stroom of warmte opslaat, dat onderscheidt al twee compleet verschillende productcategorieen
- Vraag of het elektrolyt nat of droog is, dat scheidt klassiek zoutwater en vanadium flow van natrium-ion
- Vraag of het product voor huishoudens of voor bedrijven is bedoeld, want vanadium flow is zelden iets voor een particulier
- Vraag bij zoutwater door over de fabrikant en de garantieafhandeling nu Aquion en Greenrock weg zijn
- Vraag bij natrium-ion of het echt om een afgewerkt consumentenproduct gaat of om een experimentele opstelling
Hoe de vijf zich verhouden op hoofdpunten
Om de vijf technieken in een oogopslag te kunnen vergelijken, zetten we ze hier kort naast elkaar op de vier punten die voor de meeste lezers tellen: wat het opslaat, voor wie het bedoeld is, hoe ver de techniek is in de Nederlandse markt, en welke beschikbaarheid je vandaag mag verwachten.
Klassiek zoutwater slaat stroom op en was historisch voor particulieren bedacht, maar de techniek is commercieel op zijn retour omdat de bekendste fabrikanten verdwenen. Wat er aan systemen rondloopt, is grotendeels uit restpartijen of tweedehands. Voor wie veiligheid bovenaan zet en ruimte heeft, blijft het interessant, maar de praktische beschikbaarheid is een serieus probleem en de garantievraag is lastig te beantwoorden.
Natrium-ion slaat ook stroom op en is in opkomst voor zowel zakelijke als particuliere toepassingen. Industrieel produceert CATL al op grote schaal, maar afgewerkte thuisbatterijen voor de Nederlandse markt zijn nog amper te krijgen. De techniek is veelbelovend voor de komende jaren, maar vandaag voor een doorsnee huishouden geen realistisch consumentenproduct. Doe-het-zelvers kunnen wel met losse cellen aan de slag.
De thermochemische zoutbatterij slaat warmte op en is een nichetoepassing in onderzoek en pilotprojecten. Voor de gemiddelde huiseigenaar is het geen praktisch alternatief, en wie warmte wil opslaan kijkt eerder naar een eenvoudiger warmwater-buffervat. De beschikbaarheid voor consumenten is in feite afwezig in Nederland, met enkele uitzonderingen voor speciale toepassingen.
Een wateraccu in de gangbare Nederlandse betekenis slaat warmte op en is voor huishoudens beschikbaar als afgewerkt product. De techniek is volwassen, de prijzen zijn helder, en voor wie veel warmwatergebruik heeft kan het een zinvolle aanvulling op een zonnepanelen-installatie zijn. Belangrijk is wel om te beseffen dat het systeem geen stroom opslaat voor apparaten of teruglevering aan het net.
Een vanadium redox flow batterij slaat stroom op en is voor bedrijven beschikbaar in industriele uitvoeringen. De Nederlandse markt heeft eigen ontwikkelingen en aanbieders, maar het product is niet bedoeld voor een rijtjeshuis. De techniek is volwassen voor zakelijke toepassingen en in opmars qua aanwezigheid in nieuwsberichten over de Nederlandse energietransitie. Voor een particulier blijft hij echter buiten praktisch bereik.
Hoe je herkent welke variant iemand bedoelt
De praktische test bij elke aanbieding of elk nieuwsbericht is om jezelf drie vragen te stellen voordat je verder leest. Eerst: wat komt eruit, stroom of warmte. Tweede: voor wie is het bedoeld, particulier of bedrijf. Derde: wat is de techniek precies, een waterig zoutelektrolyt, een droog natriumelektrolyt, een vanadium-vloeistof, of iets anders. Met deze drie vragen plaats je negen van de tien aanbiedingen meteen in het juiste vakje.
Een verkoper die op deze drie vragen helder antwoord geeft, neem je serieus. Een verkoper die de termen losjes door elkaar gebruikt en niet kan uitleggen welke chemie of techniek precies in het systeem zit, geeft daarmee zelf een signaal. Niet om hem af te schrijven, maar om uit te vinden of jullie wel hetzelfde bespreken. Een tweede onafhankelijke mening is dan vaak verstandig voordat je verder praat over prijs of installatie.
Voor nieuwsberichten geldt iets vergelijkbaars. Een artikel dat spreekt over een Nederlandse waterbatterij-doorbraak gaat in vrijwel alle gevallen over een vanadium flow systeem voor zakelijke afnemers. Wie het bericht leest en denkt aan een product voor zijn eigen woning, kan met de drie vragen meteen toetsen of dat klopt. Meestal niet, en die nuance bespaart een hoop verkeerde verwachtingen.
Voor wie als particulier vandaag praktisch stroom voor zijn woning wil opslaan, blijkt na deze analyse dat geen van de vijf waterbatterij-varianten een werkbaar consumentenproduct biedt. Dat klinkt hard, maar het is een eerlijke landkaart. De pragmatische uitweg ligt buiten de waterbatterij-familie, bij een moderne plug-and-play stekkerbatterij met lithium-ijzerfosfaat chemie. Dat is wel een lithium-batterij, maar een aanzienlijk veiliger en compactere variant dan klassiek lithium-ion.
Ervaringen
- Iemand las een artikel over een waterbatterij en bestelde een offerte, maar kwam erachter dat het product een industrieel vanadium flow systeem was, niet bedoeld voor zijn woning
- Een huiseigenaar verwarde een wateraccu met een waterbatterij en kwam pas bij de installateur achter dat hij warm water zou krijgen en geen stroom voor zijn apparaten
- Een geinteresseerde wilde een klassieke zoutwaterbatterij aanschaffen en ontdekte dat de bekendste merken niet meer leverbaar waren en dat er weinig betrouwbaar nieuw aanbod over was
💬 Twijfel je over welke van de vijf varianten een aanbieder bedoelt? Neem gerust contact op voor een rustige toelichting zonder verkooppraat.
Ook interessant
Wil je dieper graven op de definitie of de zoutwater-kant? Deze pagina's helpen je verder.
- Het complete overzicht van wat een waterbatterij is
- De definitie en hoofdbetekenis uitgelegd
- Zoutwater en natrium-ion thuisbatterij verzamelpagina
Verder lezen
Deze artikelen helpen je verder met de zoutwater-tak en de praktische uitweg voor je woning.
- Wat is een zoutwater thuisbatterij precies
- Het verschil tussen zoutwater en natrium-ion
- Wat kun je vandaag wel kopen voor je woning
Welke vijf technieken vallen onder de term waterbatterij?
Onder de term waterbatterij vallen in Nederland minstens vijf totaal verschillende technieken. De eerste is de klassieke zoutwater thuisbatterij met een waterig zoutelektrolyt, bekend van failliete merken zoals Aquion en Greenrock. De tweede is de natrium-ion accu, een drogere variant zonder water. De derde is de thermochemische zoutbatterij, die warmte opslaat door reacties tussen zout en waterdamp. De vierde is een wateraccu of warmwater-buffervat, die stroom omzet in warm tapwater. De vijfde is de vanadium redox flow batterij, met twee tanks vloeistof, vooral voor bedrijven. Drie technieken slaan stroom op, twee slaan warmte op, en de doelgroep verschilt tussen particulieren en bedrijven.
Welke waterbatterij is voor particulieren bedoeld?
Strikt genomen waren twee van de vijf varianten voor particulieren bedacht: de klassieke zoutwater thuisbatterij en de natrium-ion thuisbatterij. Een wateraccu voor warmwater is ook breed beschikbaar voor huishoudens, maar slaat geen stroom op. De thermochemische zoutbatterij is een nichetoepassing en de vanadium redox flow batterij is voor bedrijven. Probleem is dat de twee particuliere stroom-varianten vandaag in Nederland praktisch niet als afgewerkt consumentenproduct te krijgen zijn. Klassiek zoutwater is uitgehold sinds de bekendste fabrikanten weg zijn, en natrium-ion is nog niet breed leverbaar. Voor de meeste huishoudens leidt dat in de praktijk tot een keuze buiten de waterbatterij-familie, zoals een LFP-stekkerbatterij.
Wat is het verschil tussen een waterbatterij en een wateraccu?
Een waterbatterij in de gangbare betekenis is een systeem dat elektriciteit opslaat, meestal een vanadium flow variant met twee tanks vloeistof. Een wateraccu in de Nederlandse markt is een geisoleerd vat met warm water, gevoed door stroom van zonnepanelen of het net. Het systeem zet elektriciteit om in warmte en bewaart die warmte voor douchen of verwarming. Functioneel zijn dit twee compleet verschillende producten. De namen lijken op elkaar en de woorden water en accu klinken sterk verwant, maar de output is anders. Wie zonnestroom wil bewaren om later zijn apparaten mee te voeden, vindt in een wateraccu in deze betekenis dus niet wat hij zoekt. Wie veel warmwatergebruik heeft, kan er wel zinvol mee uit de voeten.
Welke fabrikanten van zoutwaterbatterijen bestaan nog?
De bekendste klassieke zoutwater thuisbatterijen kwamen van het Amerikaanse Aquion en het Oostenrijkse BlueSky Energy met de merknaam Greenrock. Beide bedrijven zijn failliet gegaan in hun oorspronkelijke vorm. Aquion ging als eerste, BlueSky Energy volgde later. Dat betekent dat een nieuw klassiek zoutwatersysteem met fabriekgarantie in Nederland praktisch niet meer te verkrijgen is. Wat er aan systemen rondloopt, komt uit restpartijen, tweedehands, of via gespecialiseerde tussenhandel. Voor wie deze techniek toch overweegt, is de garantievraag een belangrijk punt. Wie staat in voor service en onderdelen als de oorspronkelijke fabrikant er niet meer is, en hoe lang kan dat realistisch worden volgehouden? Vraag daarom altijd door over de herkomst van het systeem en de garantie.
Welke variant slaat echte elektriciteit op?
Drie van de vijf varianten slaan echte elektriciteit op die je later kunt teruggeven aan apparaten of het net. Dat zijn de klassieke zoutwater thuisbatterij, de natrium-ion accu, en de vanadium redox flow batterij. De andere twee, de thermochemische zoutbatterij en de wateraccu, slaan warmte op en zijn bedoeld voor verwarming en warmwatervoorziening. Wie zoekt naar opslag van zonnestroom voor zijn apparaten, kijkt dus naar de eerste groep van drie. Daarvan is klassiek zoutwater commercieel op zijn retour, natrium-ion nog amper als afgewerkt thuisproduct verkrijgbaar in Nederland, en vanadium flow voor bedrijven gemaakt. Voor een doorsnee Nederlands gezin valt de praktische keuze in deze categorie daarom vrijwel altijd buiten de waterbatterij-familie.
